|
|
അസംതൃപ്തിയുടെ ആകാശം
|
| |
|
| |
|
| |
അവിവാഹിതനായ മദ്ധ്യവയസ്കന്
ഉറങ്ങാന് കിടന്നാല്
ഇമയുടെ അടിയില്
ഒരാകാശം വിടരും
അതിന്റെ ഒരു കോണില്
കുടിച്ചു ലക്കുകെട്ട ചന്ദ്രന്
കാര്മേഘത്തിന്റെ പുതപ്പുചുറ്റി
തിരിഞ്ഞും മറിഞ്ഞും ഉറങ്ങും
ആ അര്ദ്ധതാര്യതയില്
അസംതൃപ്ത ഭാര്യമാരുടെ
താരാജാലം തെളിയും
സപ്തര്ഷികളുടെ തിളക്കം
ലോലാക്കാക്കിയൊരുവള്
കര്ക്കിടകത്തിന്റെ കൈകള്കൊണ്ട്
വരിഞ്ഞുമുറുക്കുന്ന ഒരുവള്
സ്നേഹം തുലാസ്സിലിട്ടു തൂക്കി
അളന്നളന്നുവാങ്ങുന്ന ഒരുവള്
മെടഞ്ഞുകെട്ടിയ മുടിയുടെ
തേള്വാലുമായി ഒരുവള്
അമ്പുകളില് കോര്ക്കാന്
പൂവിന്കൂടുമായൊരുവള്
അവരുടെയിടയില്
നീര്ച്ചുഴിയായ് തെളിയുന്ന
ആകാശഗംഗ -
അയാളുടെ പ്രണയത്തിന്റെ
വിരലടയാളം
രാവിലെ ആകാശം
ഒരു ഗ്ലാസ് കരിപ്പെട്ടിക്കാപ്പിയായ്
ചന്ദ്രനു മുന്നിലെത്തുമ്പോള്
ഭൂമിയിലൊരു മേശമേല്
കഞ്ഞിപ്പശ തിളങ്ങുന്ന
കുപ്പായത്തിന്മേല്
ഉറക്കച്ചടവിന്റെ
ചിരട്ടക്കനല്ക്കണ്ണുകളുമായ്
ഇസ്തിരിപ്പെട്ടി ഓടിനടക്കും
അയാള് അപ്പോള്
രാത്രി പാടാന് പറ്റാത്ത പാട്ട്
മൂളുന്ന ഒരു കരിവണ്ട്.
|
| |
|
|
|
|
|
|
|
ഈ
കവിതയേക്കുറിച്ചുള്ള നിങ്ങളുടെ അഭിപ്രായം രേഖപ്പെടുത്താം......
