നഗരത്തിന്റെ തിരക്കുകള്ക്കിടയില്
ഉപേക്ഷിക്കപ്പെട്ട അമ്മ
എപ്പോഴും കാത്തിരിക്കും
ഇരുള് മൂടുന്ന ആ ദിവസത്തെ
വാത്സല്യം മാത്രം ചുരത്തിനല്കിയ
അവരിന്ന് ഏകാന്തതയുടെ ചുരത്തിലാണ്.
അമ്മിഞ്ഞ നുകര്ന്നവര് എന്നെങ്കിലും
വരുമെന്ന സ്വപ്നത്തിന്
അടയിരിക്കാന്പോലുമാവാതെ.
വിണ്ടുകീറിയ വാനില്
വട്ടമിട്ടുപറക്കുന്ന കണ്ണുകളെപ്പേടിച്ച്
ചിറകിന്കീഴിലൊതുക്കിയതും
ഒഴിഞ്ഞ കലങ്ങളില് നിറഞ്ഞ
കനത്ത മാരിയില്നിന്ന് കരകയറ്റിയതും
ഇന്നും ഓര്മ്മയുടെ മുണ്ടുപെട്ടിയില്നിന്ന്
നിവര്ത്തിയൊതുക്കി വെയ്ക്കുമ്പോള്
മൂളുന്ന താരാട്ടിന്
മുലപ്പാലിന്റെ ഗന്ധമാണ്.
|
ഈ
കവിതയേക്കുറിച്ചുള്ള നിങ്ങളുടെ അഭിപ്രായം രേഖപ്പെടുത്താം......
