Sreeraman. V.K
കാട്‌
ഒരു ഇലയായി
നില്‍ക്കുന്ന കാലമുണ്ട്‌.

കാലം
ഒരുതുള്ളി വെള്ളം.
കടല്‍ അടക്കിപ്പിടിച്ച്‌
ഒരൊറ്റ മടിപ്പുപോലെയും.


കിളികള്‍ കാലത്തിന്റെ
അനാദിയും അനന്തവുംകൊത്തികൊണ്ടുവന്ന്‌
ഇലയ്ക്കടിയില്‍ കൂടുകൂട്ടും.

ഇല ഒളിപ്പിച്ചുവെച്ച പൂക്കള്‍
കിളികളോടു പറയും:
എന്നെങ്കിലും
ഇരുട്ടിന്റെ ചില്ലകളില്‍
മിന്നലായി പൂത്തിറങ്ങണം,
കാലത്തിനു കടക്കാന്‍
പാലമാവണം.

ഒരു തുള്ളിക്കടലിന്‌ മുകളിലൂടെ
ഒരാകാശത്തുനിന്ന്‌
മറ്റൊരു മഹാകാശത്തിലേയ്ക്കുള്ള പാലം.

കൂടുതല്‍ കവിതകള്‍