Lorna Crozier
ഇപ്പൊഴിപ്പെണ്‍കുട്ടിക്കു
പറയാനാകും തന്റെ
നിഷ്കളങ്കത പൊങ്ങി
പ്പോയതെങ്ങനെയെന്ന്‌.

ജനലില്‍ക്കൂടിപ്പറ
ന്നുയര്‍ന്നു വയലിന്റെ
മുകളില്‍ക്കൂടി ചിറ
കടിച്ചു മറഞ്ഞെന്ന്‌.

എപ്പൊഴാണെവിടെവ
ച്ചെന്നെല്ലാം വഴിപോലെ
വിസ്തരിക്കുവാന്‍പോലും
കഴിയുമവള്‍ക്കിന്ന്‌.

കറുത്തൊരരയന്ന
മായിരുന്നത്രേയത്‌
വിചിത്രമെന്നുതോന്നാം
നമ്മള്‍ക്കതെന്നാല്‍ക്കൂടി

ചുവന്നുതുടുത്തുള്ള
കൊക്ക,തു തുളയ്ക്കുന്നു
തുറന്ന മാനം, നീണ്ട
ഗളനാളിയില്‍ക്കൂടി
അടിച്ചുകയറ്റുക
യാകുമോ ചിറകുകള്‍
അതിന്റെ രക്തം ഉള്ളി
ലുള്ളതു മുഴുക്കെയും?

ജാലകച്ചില്ലില്‍ക്കൂടി
അക്കാഴ്ച നോക്കിക്കൊണ്ടു
താഴത്തു മലര്‍ന്നവള്‍
കിടക്കെ, അവള്‍ക്കുമേല്‍
അവന്റെ ശ്വാസോച്ഛ്വാസം
അലയായ്‌ ഉയര്‍ന്നുപോല്‍

മഞ്ഞിന്മേല്‍ അരയന്നം
ഇരുണ്ടുപറക്കുന്ന
ഭംഗികണ്ടവളെന്തോ
മന്ത്രിക്കെ, മനസ്സിലാ
യില്ലവന്നതിന്നര്‍ത്ഥം,
എങ്കിലും മറുമൊഴി
യെന്നപോല്‍ കിതച്ചുകൊ
ണ്ടവനും മുരണ്ടത്രേ.

ഇപ്പൊഴിക്കഥചൊല്ലി
നിര്‍ത്തവേ അവള്‍ക്കുണ്ടു
നിശ്ചയം അരയന്നം
എങ്ങോട്ടു മറഞ്ഞെന്ന്‌.

വെണ്‍മയില്‍ അനന്തമായ്‌
ചുറ്റുന്നൊരന്നത്തെ ത
ന്നമ്മതന്‍ മേശപ്പുറ
ത്തുള്ള പുസ്തകത്താളില്‍
കണ്ടതോര്‍ക്കുന്നുണ്ടവള്‍,
അങ്ങോട്ടായിരിക്കണം
മഞ്ഞുകാലത്തെത്താണ്ടി
ആ പക്ഷി മറഞ്ഞത്‌.

മൊഴിമാറ്റം : പി പി രാമചന്ദ്രന്

കൂടുതല്‍ കവിതകള്‍