Varadan

1
മടക്കത്തില്‍
തിരശ്ശീലയില്‍
വണ്ടിവേഷങ്ങളുടെ ഊര്‍വലം

നിഴല്‍ക്കുത്ത്
കടന്നുപോയി

തിരിയൊളി വിട്ട് എടുപ്പുകള്‍
കോല്‍ വിട്ട് ചെണ്ട
കുറള്‍ വിട്ട് കുഴല്‍
കാള വിട്ട് വണ്ടി
മുടിയഴിച്ച് കരിയഴിച്ച് വേഷം
എഴുതിയതില്‍നിന്ന് ശിലയും

നടവഴി പൊളിഞ്ഞ പാലം
മീതേ
പച്ചകുത്തിയ
തൂത ചോദിച്ചു
മെതുവേ

നീര്‍.. ഞാന്‍
ഇനി.. നിഴലോ?

അടികള്‍ ഇടറുന്നുവോ?
മിഴികള്‍ നീലിച്ചുവോ?

ആറ്റുപ്പാലത്തിന്‍
ഉറച്ച
ഒറ്റക്കല്‍ തൂണുകള്‍!
അരക്കുപൂശി നിറം പിടിപ്പിച്ച
നെടും പൊയ്ക്കാലുകള്‍
ഓരോന്നായി
ചായുന്നുവോ?

ഓര്‍മ്മകളുടെ
പെരും നീര്‍നെയ്യലില്‍
ആറില്‍ തെളിഞ്ഞത്
കുടിയൊരുക്കോ
കൂടൊഴിയലോ?

2

മറുകര
മന്ദില്‍
മെഴുകി മിനുക്കിയ
നിഴല്‍വെളിച്ചങ്ങള്‍

മിണ്ടാതെ
അങ്ങനെ..
അനങ്ങാതെ
അങ്ങനെ..
അനങ്ങനെ

ഇടം മറന്ന്
കനം മറന്ന്
മെയ്യും പൊയ്യുമായി
നീരും നെരുപ്പുമായി
ചെമ്പട്ടുടുത്ത്
അതേ നില്‍പ്പ്
ഒറ്റ
പഴംപെരും പാവ!

അടിനിലയുറയുന്ന മണ്‍വാസന
മെല്ലെ മെല്ലെ

മുടികാര്‍ കെട്ടഴിച്ച്
മിന്നും വാള്‍ത്തലമൂര്‍ച്ച
ആകാശവട്ടം ചുഴറ്റി
കലിതുള്ളി അലറുന്നു
ചിലമ്പൂരി എറിയുന്നു
തുള്ളിച്ചിതറുന്നു കോടമഞ്ഞ്
ചുറ്റും വിറയ്ക്കുന്നു ഉറയുന്നു
നെറുകേ തലവെട്ടി പൊളിക്കുന്നു

മല പിളര്‍ന്ന്
ഉറവ പൊട്ടി
കല്‍ വള കിലുക്കി
ചാട്ടമാടി
മനംകുളിരേ
നിഴലാട്ടം
തുള്ളും മാനായി
ആടും പാമ്പായി
പായും പുലിയായി
മയക്കും മയിലായി
കല്‍പ്പടര്‍പ്പില്‍
പൂത്തു മുല്ല
കൈതളയുമിട്ട്
പൂത്ത കൈത
വിത്തു പൊട്ടി
ചെറുകമ്മലിട്ടു
ഞാര്‍ പെരുത്ത്
വയല്‍ പെരുകേ
കരിമ്പച്ച!
മഞ്ഞ കതിരണിഞ്ഞ്
വയല്‍ പൊലിയേ
കിളിയാട്ടം!
കര കുളിരേ
കളംപാട്ട്
കടല്‍ കനിയേ
പുഴ ചുകന്നു..

ഉള്ളില്‍ നടുക്കമായ്
ചെകിട്ടത്ത് മുഴക്കമായി
തഴമ്പിച്ച ഒരിടി പൊട്ടല്‍

"ഉരുവം കെട്ട മുണ്ടേ!"
"ഞാന്‍ കണ്ടാര്‍ക്ക്ണ്ത് എത്ര?
നീ കണ്ടാര്‍ക്ക്ണ്തോ?"