Anilkumar. T.P
പെണ്ണായേ ജനിക്കൂ ഞാനിനി
നിന്റെ നാട്ടിലെവിടെയെങ്കിലും
വീടിന്റെ പടിഞ്ഞാറേ ഇറയത്തിരുന്ന്‌
ബ്ലൗസും പാവാടയും തുന്നുന്ന
ഒരു തയ്യല്‍ക്കാരി

വാതിലിനും ജനാലകള്‍ക്കുമുള്ള മരം
വെള്ളം വലിയാന്‍ കുത്തിച്ചാരിവച്ച
ചെത്തിത്തേക്കാത്ത വീട്ടില്‍
പണികള്‍ മുഴുവനാക്കാനുള്ള
ചെക്കും കാത്തിരിക്കുന്ന
ഒരു ഭാര്യയായി
നീ ജീവിച്ചിരിപ്പുണ്ടാകും അന്ന്‌

നൂലും സൂചികളും വാങ്ങാന്‍,
കത്രികക്കു മൂര്‍ച്ച കൂട്ടാന്‍,
അതിലേ പോകുമ്പോഴൊക്കെ
കോഴിവാലന്‍ ചെടികള്‍ക്കിടയിലൂടെ
നിന്നെ നോക്കി ഞാന്‍ ചിരിക്കും
പണ്ടെങ്ങോ പരിചയിച്ചതാണല്ലോ
ഈ പെണ്ണിന്റെ ചിരി എന്ന്‌
വിസ്മയപ്പെടും നീയെന്നുറപ്പ്‌
മുറത്തിലിട്ട്‌ മുരിങ്ങയില ഉരിയുകയോ
മുതിരയിലെ കല്ലു പെറുക്കുകയോ
ആകും നീ അപ്പോള്‍

കുറച്ച്‌ തുന്നാനുണ്ട്‌ എന്നു പറഞ്ഞ്‌
ഒരു ദിവസം നീ എന്നെ വിളിക്കും
നല്ല വെയിലില്‍ മരങ്ങള്‍പോലും
മയങ്ങുകയായിരിക്കും അപ്പോള്‍

നിന്റെ ബ്ലൗസിന്റെ അളവ്‌ ശരിയല്ല
എന്ന്‌ ഞാന്‍ പറയും
അത്‌ ബ്ലൗസിന്റെ കുറ്റമല്ല
അടക്കിനിര്‍ത്തിയ ദീര്‍ഘനിശ്വാസത്തിനൊപ്പം
ഉള്ളിലേക്കു ചുരുങ്ങിയ മുലകള്‍
മറുപടി തരും

അളവെടുക്കുന്നു എന്ന്‌ ഭാവിച്ച്‌
ഞാനവയില്‍ തൊടുമ്പോള്‍
ഉള്ളിലൂടെ മിന്നലോടുമോ നിനക്ക്‌?
എനിക്ക്‌ ഓര്‍മ്മ വരുന്നല്ലോ ഈ തൊടല്‍
എന്ന്‌ സംശയിക്കുമോ?
പിന്നെ എങ്ങനെയാണ്‌ നീ എന്നെ അന്ന്‌
തിരിച്ചറിയുക?