Anilkumar. T.P
പാട്ടു കേള്‍ക്കുമ്പോള്‍ കരയുന്നോ
മന്ദബുദ്ധീ
ഞങ്ങളൊു‍ം പാട്ടുതന്നെ കേള്‍ക്കാറില്ല
റെയില്‍പാളത്തിനടുത്തു താമസിക്കുന്നവര്‍ക്ക്‌
ഉറക്കത്തിലും നെഞ്ചിലൂടെ ഓടുന്ന
ഇരുമ്പുചക്രങ്ങളാണ്‌ ഗായകര്‍
ഒു‍ന്നുമ്മവക്കാന്‍ ഇടം കിട്ടിയില്ലെന്നു പറഞ്ഞ്‌
ദിവസം മുഴുവന്‍ സങ്കടപ്പെടും നീയൊക്കെ
ഉണങ്ങുവാന്‍ വിരിച്ചിട്ട തുണികളുടെ
മറ മതി ഞങ്ങള്‍ക്ക്‌

തകര്‍ന്നുവെന്ന്‌ പറഞ്ഞ്‌ ഞങ്ങളാരും
റെയില്‍ പാളങ്ങളില്‍ തലവക്കാറില്ല
പറമ്പിലൊരു മരമുണ്ടെന്നു കരുതി
നട്ടുച്ചക്ക്‌ മരണത്തിന്റെ മണമാണെന്ന്‌ പറഞ്ഞ്‌
കയറുമായ്‌ പോകും നീ
പാതിരാ വണ്ടിക്കു വരുന്ന ആര്‍ക്കാണ്‌
പെങ്ങളെ വേണ്ടതെന്നോര്‍ത്ത്‌
വേവുകയാവും ഞങ്ങളപ്പോള്‍

ഒറ്റമുറി മാത്രമുള്ള രതിഗൃഹത്തില്‍
കൂട്ടുകാരനൊപ്പം കിടക്കുന്ന
ടാന്‍സാനിയന്‍ രതികൂജനം കേട്ട്‌
നിനക്ക്‌ ഉന്‍മാദം വരും
കൊതുകുകളും നിലാവും തരുന്ന
സെറ്റപ്പില്‍ എനിക്കുണ്ടായതാണ്‌
റെയിലിനപ്പുറം നായ്ക്കള്‍ക്കൊപ്പം കളിക്കുന്ന
എന്റെ മക്കളൊക്കെ

നാട്‌ പുഴ പൂക്കള്‍ പൂരങ്ങള്‍
എന്നൊക്കെ പറഞ്ഞ്‌ വിഷമിക്കുന്നോ
സ്വന്തം അതിരുകളെ വലുതാക്കാനല്ലാത്ത
ഏതു പൂവേലികള്‍ നീ കണ്ടു
ആരും നിെ‍യോര്‍ത്തിരിക്കുന്നില്ല
ഒരു പുല്‍നാമ്പുപോലും നിനക്കു വേണ്ടി
കിളിര്‍ക്കുന്നില്ല

ദുബായിലെ ബാറുകളില്‍ ടിപ്‌ കൊടുക്കുമ്പോള്‍
അതിനെ പന്ത്രണ്ടു കൊണ്ട്‌ പെരുക്കുക
പെണ്ണിനേയോ പെങ്ങളേയോ കൊടുക്കേണ്ടതെന്ന
ഏറെക്കാലമായുള്ള ഞങ്ങളുടെ ചിന്താക്കുഴപ്പങ്ങള്‍
ഓര്‍ത്തുകൂടേ നിനക്കപ്പോള്‍

ഗര്‍ഭപാത്രത്തില്‍നിന്ന്‌ തീയോടെ പുറത്തുകടന്ന്‌
ഒരുന്നം കിട്ടാതെ പാഞ്ഞുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന
വെടിത്തിരകള്‍
കടല്‍ത്തിരകളാണെ്‌
എന്തേ നീ വിചാരിക്കുന്നു?