Anitha Thampi
വിരലുകള്‍ക്കരികുപറ്റി
തളര്‍ന്ന മനുഷ്യര്‍ കിതച്ചുനീങ്ങി.
വിയര്‍പ്പുചാലുകളുടെ മാടികളില്‍
പൂന്തോട്ടങ്ങളാകാതെപോയ പച്ചകള്‍
കരിഞ്ഞുകിടന്നു.
അവയ്ക്കുമീതെ
വെയില്‍പിടിച്ചു മിനുത്ത
പരസ്യബോര്‍ഡുകള്‍ നിവര്‍ന്നു നിന്നു.
വണ്ടികള്‍ ഉറക്കെവിളിച്ച്‌
എമ്പാടും പാഞ്ഞു.

നഖങ്ങളുടെ കരിവക്കുകള്‍ക്കടിയില്‍
ആകാശം ചെറുതുണ്ടുകളായി
ആളറിയിക്കാതെ ഒളിച്ചു.
ഞരമ്പുകളുടെ ഭൂപടത്തില്‍
അതിര്‍ത്തികള്‍ പിടച്ചുകൊണ്ടേയിരുന്നു.
പൊടുന്നനെ
അഴകുറ്റ ഒരനക്കത്തില്‍
കൈപ്പടം കൈപ്പടത്തോടു ചേര്‍ന്നു.
വളര്‍ന്നുമുറ്റിയ കെട്ടിടങ്ങള്‍
ഇടിഞ്ഞു പൊളിഞ്ഞുവീണു.
പരസ്യങ്ങള്‍ ഉല്‍പന്നങ്ങളോടു പിണങ്ങിയിറങ്ങി
വൈദ്യുതിയും ശബ്ദങ്ങളും ദൃശ്യങ്ങളും
വഹിച്ചു വലിഞ്ഞുനിന്ന കമ്പികള്‍
അറിവുകളെല്ലാം അഴിഞ്ഞ്‌
തങ്ങളില്‍ പിണഞ്ഞുകുരുങ്ങി.

കുട്ടികള്‍ വരയ്ക്കുന്ന പടങ്ങളിലെന്നപോലെ
നൊടിയില്‍ കുന്നുകളും
കുന്നുകള്‍ക്കിടയില്‍നിന്ന്‌ സൂര്യനും വന്നു.
പുഴയും പാടവും വന്നു.
മേഘങ്ങളും മരങ്ങളും വന്നു.
കറുമ്പരും കന്നാലികളും
ചാണകം വീണു തെഴുത്ത പുല്‍പാതകളും വന്നു.
നിമിഷാര്‍ദ്ധത്തില്‍
വിതയും കൊയ്ത്തും കഴിഞ്ഞു.

കൊയ്ത്തുകഴിഞ്ഞ പാടത്ത്‌
എഴുന്നുനിരന്ന കച്ചിക്കുറ്റികള്‍ക്കിടയില്‍
പക്ഷികള്‍ കൊത്തിപ്പെറുക്കിനടന്നു.
കൈപ്പടം കൈപ്പടത്തോടു മുറുകെച്ചേര്‍ന്ന്‌
സന്ദേശങ്ങളുടെ ചോരപൊടിയ്ക്കുന്ന
ഉറവിടങ്ങള്‍ പരതിത്തുടങ്ങി.