Santhan
ജലപരവതാനി വിരിച്ച റോഡില്‍
ബൈക്ക്‌ തെന്നിത്തെറിച്ചു നീങ്ങി
റെയിന്‍കോട്ടണിഞ്ഞ തോളില്‍ത്തട്ടി
മഴ സ്വകാര്യം പറഞ്ഞിറങ്ങി
ചുണ്ടിലും കണ്ണിലും സൂചിയാഴ്ത്തി
ചെറുതണുപ്പുള്ളില്‍ തരിച്ചിറങ്ങി
അതിരുകളില്ലാതെ സകലരോടും
മഴ കെഞ്ചിപ്പെയ്തിടുന്നു
ഇടയ്ക്കിടെ മിന്നല്‍ വെളിച്ചംകാട്ടി
എനിക്കായ്‌ പാത തെളിച്ചിടുന്നു
മഴയത്തു ബ്രേക്കൊന്നു തൊട്ടുപോയാല്‍
തലപൊട്ടി ചോരപ്പുഴയൊഴുകും
കാണാത്തതെന്തെന്നാര്‍ത്തിയോടെ
ഒരുവള്‍ മഴയത്തു കാത്തിരിക്കും
ഇടിയിലും മഴയിലും ഗര്‍ഭവുമായ്‌
അവള്‍ക്കെന്തുപറ്റിയെന്നോര്‍ത്തിടുമ്പോള്‍
പെയ്യും ജനാലയില്‍ മഴയുമായി
ദോഹദസൗഖ്യം മൊഴിഞ്ഞിടുന്നു
ഗര്‍ഭത്തിനുള്ളിലൊരു ചിണുങ്ങന്‍
മഴയെ കളിക്കാന്‍ വിളിച്ചിടുന്നു
പിന്നീടൊരിക്കല്‍ തോണികെട്ടി
കളിക്കാന്‍വരാമെന്നു മഴപറഞ്ഞു
പിരിയുന്നതിന്‍മുമ്പേ മഴത്തുള്ളികള്‍
വെള്ളത്തില്‍ ചിതറിച്ചിരിച്ചു ചൊല്ലി
നിന്‍കുഞ്ഞോടൊത്തു കളിച്ചിടാനായ്‌
ജന്മാന്തരങ്ങളായ്‌ പെയ്തിടും ഞാന്‍.

കൂടുതല്‍ കവിതകള്‍