Aryambika. S.V
തുടക്കത്തില്‍
ഇളംചുവപ്പിന്റെ ഒരു മൃദുലമൂല
പോക്കെപ്പോകെ ചുളുചുളാന്ന്‌ ഒരു വിങ്ങല്‍
പിന്നീടങ്ങോട്ട്‌ ഇവിടെയുണ്ടെന്തോ എന്ന
ഇടവിടാതെ ഓര്‍മ്മപ്പെടുത്തല്‍
ഓര്‍ക്കാപ്പുറത്തെന്നോ
പൊട്ടിയൊഴുകുന്ന കവിത കണ്ടാണ്‌
തീര്‍ച്ചപ്പെടുത്തിയത്‌
നിന്നോടു തുളുമ്പാതെ ഒതുക്കിയൊതുക്കി
വല്ലാതെ വിതുമ്പുമ്പോള്‍
അമര്‍ത്തിയമര്‍ത്തി
കാലംകൊണ്ടു കല്ലിച്ചോളുമെന്ന
കാല്‍പനികലാഘവം.
മരുന്നിനൊന്നും പോയില്ല
ഇന്നയിടമെന്നോ ഇന്നനേരമെന്നോ ഉള്ള
അറുത്തുമാറ്റലുകള്‍ക്കെല്ലാം
അപ്പുറത്തെത്തിയിരുന്നു.
ഇടയ്ക്ക്‌, വിരല്‍ത്തുമ്പോളം വിങ്ങുന്ന വേദന
വെള്ളത്താളിലേയ്ക്ക്‌ ഇങ്ങനെ കുടഞ്ഞുകളയും.
ഓ! കറുപ്പായി നിറം.
മുമ്പ്‌ കടുംചുവപ്പായിരുന്നു.