Narayanan Kalpetta
ഞാനിന്നലെ
റോഡുമുറിച്ചുകടക്കുന്ന ബുദ്ധനെക്കണ്ടു
വൈകുന്നേരത്തെ കൊടുംതിരക്കില്‍
മുറിച്ചുകടക്കാനാവാതെ ഇപ്പുറത്ത്‌
വളരെനേരമായി നില്‍ക്കുകയായിരുന്നു ഞാന്‍

അമ്പതോ അറുപതോ എഴുപതോ വര്‍ഷം
ദൈര്‍ഘ്യമുള്ള ജീവിതത്തില്‍
ഒന്നൊന്നരക്കൊല്ലം നമ്മള്‍
റോഡിനിപ്പുറം മുറിച്ചുകടക്കാനാവാതെ നില്‍ക്കുന്നു
എന്നാലോചിച്ചുകൊണ്ട്‌

അയാളൊട്ടും ശങ്കിയ്ക്കാതെ
സാവകാശത്തില്‍ റോഡു മുറിച്ചുകടന്നു
അയാളെ പിന്തുടരാന്‍ തുടങ്ങിയപ്പോള്‍
ഒരു വാഹനം ക്രുദ്ധമായി എനിക്കുനേരെ വന്നു

ഒരു വാഹനവും അയാള്‍ക്കായി വേഗം കുറച്ചില്ല
സ്വാഭാവികവും വിസ്തൃതവും ഏകാന്തവുമായ
എപ്പോഴും അവിടെയുണ്ടായിരുന്ന
ഒരു വഴിയില്‍ അയാള്‍ നടന്നു
അപ്പുറം കടന്നു