Santhoshkumar. T.K
അന്നറിയാം ഭൂമിഭാഷ ;കാല്‍ ചെളിയില്‍ ചവിട്ടിയാല്‍
തെല്ലുപോലും പഴുക്കില്ല, സെപ്റ്റിക്കാവില്ല.
മഴ നനയിലും നീളെ നീരാടിലും പനിക്കില്ല
കുരയ്ക്കില്ല, കഫം നെഞ്ചില്‍ കുറുകുകില്ല.
വരമ്പിലും തൊടിയിലും പൊരിവെയ്‌ലില്‍ക്കുതിച്ചാലും
തെളിവാനം മുഖം മെയ്യില്‍ തെളിനീര്‍സുഖം.
ഉഴവുമ്പോള്‍,കട്ടതല്ലിയുടയ്ക്കുമ്പോള്‍, മരംപിടി-
ച്ചൊരുക്കുമ്പോള്‍ കുതിക്കും കാളക്കരുത്തിനൊപ്പം.
അന്നറിയാം ഞാറിന്‍ ഭാഷ, പിഴുമ്പോള്‍,ചേറരിക്കുമ്പോള്‍
നടുമ്പോള്‍ പെണ്ണാളിന്‍ കരവിരുതിനൊപ്പം.
കളപറിക്കുന്നകാലമടുക്കുമ്പോള്‍ തഴനെല്ലി-
ന്നടിയിലെ കള്ളന്മാരെ തിരിച്ചറിയാം.
വളവുമായച്ഛനൊപ്പം നടക്കുമ്പോള്‍ ഞെരിയില്ലാ
ഒരുമൂടും; അന്നറിയാം നെല്ലിന്റെ ഭാഷ.
കുടംകൊള്‍വതും കതിരണിയുന്നതും നോക്കിയെന്നും
കിളികളെ ചാഴികളെ ആട്ടിയോടിക്കും.
വിളകൊയ്യാന്‍ പണിയാളര്‍, അവര്‍ക്കൊപ്പം കറ്റകെട്ടല്‍
ചുമക്കലും പിടിത്താളുമടുക്കിവെയ്ക്കും.
മെതികഴിയുമ്പോള്‍ പറയ്ക്കളവ്‌, ശേഷം ചങ്ങഴിയും
പത്തിനൊന്നു പതം കൊട്ട വട്ടികളിലായി.
കച്ചി ചിക്കാന്‍, പതിര്‍ പാറ്റാന്‍, തുറുകൂട്ടാന്‍, നെല്ലുണക്കാന്‍
കച്ചകെട്ടി മുന്നണിയില്‍ പുളഞ്ഞുനില്‍ക്കും.
ഭിത്തിയിലെ ചിതല്‍വരകൊണ്ട്‌ മദയാനകളെ
കെട്ടിനിര്‍ത്തും ആകാശത്തു ചിറകള്‍കെട്ടും.
കുട്ടിക്കാലം; അന്നറിയാം ഭൂമിഭാഷ പ്രകൃതിയില്‍
വികൃതികള്‍കൊണ്ടു കളം വരഞ്ഞ കാലം

കൂടുതല്‍ കവിതകള്‍