Jayakrishnan. A
ഉച്ചവെയിലുമായി മുടങ്ങാതെ
ഈ സ്റ്റേഷന്‍പരിസരത്തേയ്ക്കു വരാറുള്ള
വണ്ടി ഇന്നു വന്നില്ല.
കയറാറുള്ളവര്‍ കയറുകയും
കാത്തിരിക്കാറുള്ളവര്‍ കാത്തിരിക്കുകയും
ചെയ്തില്ല.
അതിരിട്ടുനില്‍ക്കുന്ന മുള്‍ച്ചെടികള്‍ക്കുള്ളിലേയ്ക്ക്‌
ധൃതിയില്‍ ചാടിമറയുന്നവരെ കണ്ടില്ല.
ചിലപ്പോള്‍ വണ്ടിചീറിപ്പായും പാളങ്ങള്‍
വഴിതെറ്റിച്ചെങ്ങോട്ടേയ്ക്കെങ്കിലും
കൊണ്ടുപോയതാവാം.
ഇനി വയ്യ എന്നും പറഞ്ഞ്‌
ഓടിത്തളര്‍ന്ന മടുപ്പുകളോടെ
എവിടെയെങ്കിലും ചുരുണ്ടുകിടക്കുന്നുണ്ടാകാം.
പാലം കടക്കുമ്പോള്‍ താഴെ പിടഞ്ഞവള്‍
നീര്‍ച്ചാലുകൊണ്ടു വിളിച്ച വിളികളില്‍
താഴേയ്ക്കിറങ്ങിയതാവാം.
വാള്‍ത്തിളക്കംപോലുള്ള ലോഹവേഗങ്ങളില്‍
വെറുതേ കിടക്കുമ്പോള്‍ ഓര്‍മ്മിച്ചെടുക്കുന്ന
പച്ചപ്പുകളിലേയ്ക്ക്‌ ചിറകുവെച്ചൂളിയിട്ടോ?
വണ്ടി ഇനിവരില്ലെന്നുറപ്പുവരുത്തി
സ്റ്റേഷന്‍മാസ്റ്റര്‍ ഒരു ചായ കുടിക്കാന്‍ പോകുന്നു.
ഇപ്പോള്‍ മുതല്‍ ഈ സ്റ്റേഷന്‍ പരിസരം
പഴയകെട്ടിടങ്ങള്‍ മരങ്ങള്‍ എന്നിവ
ഉറക്കംതൂങ്ങി നില്‍ക്കുന്നു.
ഇവിടെ തളംകെട്ടിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന
സമയവും വേഗവും
ആരിനി കെട്ടിവലിച്ചുകൊണ്ടുപോകും?
അടഞ്ഞുകിടക്കും വെള്ളത്തെ
ഒരു കല്ലുവന്നുണര്‍ത്തുംപോലെ
ആരുണര്‍ത്തുമിനി
ഈ പഴയ സ്റ്റേഷന്‍ പരിസരത്തെ