Santhosh Koramangalam
ഓര്‍ക്കാറുണ്ടിപ്പൊഴും നിന്നെ
നാട്ടുവഴിയില്‍
തനിയെയാകുമ്പോള്‍

തേഞ്ഞ വെയിലില്‍
ആറ്റകള്‍ ചേക്കയേറുമ്പോള്‍
രാത്രി ഗസലായ്‌
ആകാശം പൂക്കുമ്പോള്‍

ചിരിപോല്‍
നിലാഗന്ധികള്‍
ചുറ്റിലും വിടരുമ്പോള്‍

ഓര്‍ക്കാറുണ്ടിപ്പൊഴും നിന്നെ
ഒന്നായ്‌ നടന്ന തീരങ്ങള്‍
കാലടിപ്പാടുകള്‍
എന്നേയ്ക്കുമായ്‌ തിരയെടുക്കുമ്പോള്‍
മുറിവുകളെല്ലാം
നീറ്റിനീറ്റിയുണക്കുന്ന
ഉപ്പുകാറ്റായ്‌ ഓര്‍മ്മകള്‍
വീണ്ടും വീണ്ടും..
നൂറുനൂറായ്‌
പെരുക്കമായ്‌
അകം നിറയ്ക്കുന്നു
നാം പൂര്‍ത്തിയാക്കാത്ത ജീവിതം.