Viswanathan. R
പച്ചയായ്‌ ചെടി തഴയ്ക്കുന്നു.
ഒരു ഹരിതവ്യവസ്ഥയായ്‌
ചെടി തുടരുന്നു
ചെടിയില്‍ ചോക്കുന്ന
ഒന്നാം പൂവ്‌
ആ വ്യവസ്ഥയുടെ നിഷേധമാകുന്നു
ഒറ്റമനസ്സിന്റെ രുധിരവിപ്ലവമാകുന്നു
അനുകരണങ്ങളുടെ നിര്‍ബ്ബന്ധങ്ങളില്‍നിന്നും
വിധേയത്വത്തിന്റെ വ്യാകരണങ്ങളില്‍നിന്നും
വിടുതല്‍തേടി
പൂവ്‌ ചുവന്നൊലിക്കുന്നു
ചോരത്തുള്ളികളായ്‌
ചിതറിവീഴുന്നു
പച്ചയുടെ സംഘഗാനത്തിനും
ചടുലനൃത്തത്തിനുമിടയില്‍
ഒറ്റയ്ക്കു ചുവന്ന്‌
കത്തിത്തുടിച്ച്‌
മൂന്നുയാമത്തിനുള്ളില്‍
കെട്ടുതീരുന്ന ആ നിയോഗം.
യവനദുരന്തം അതാകുന്നു.


കടപ്പാട്‌ ; സമകാലീന കവിത, ലക്കം 5, 1994 ജനുവരി

കൂടുതല്‍ കവിതകള്‍