Jacob Thomas
കവി
തന്റെ മുന്നില്‍
മാന്ത്രികച്ചീട്ടുകള്‍
നിരത്തിവെച്ചു

പതുക്കെ
സൂക്ഷ്മതയോടെ
ഒന്നിനുമുകളിലൊന്നായി
ചരിച്ചുകിടത്തി
നിവര്‍ത്തിയിരുത്തി
അങ്ങോട്ടുമിങ്ങോട്ടും താങ്ങി
ഒരു ചീട്ടുകൊട്ടാരം
കെട്ടിപ്പൊക്കി

രാജാവും റാണിയും
ആഡുതനും ക്ലാവരും
നിറങ്ങളും അക്കങ്ങളും
അക്ഷരങ്ങളും പടങ്ങളും
ഒരു പുത്തന്‍ ക്രമത്തില്‍
ചേര്‍ത്തിണക്കി

ആഹ്ലാദത്തോടെ
അനുവാചകനെ കാണിച്ചു

പക്ഷെ,
മുഖവുര പറയാന്‍
വിട്ടുപോയി

ശ്വാസം വിടരുതെന്ന്‌.

കൂടുതല്‍ കവിതകള്‍