Udayabhanu. P
രാവിലെവന്ന്‌ കതകില്‍ മുട്ടിയത്‌
പത്രക്കാരനല്ല
വിരുന്നുകാരനോ പിരിവുകാരനോ
പിശാചോ അല്ല
പത്രക്കാരനെങ്കില്‍
നീട്ടുമായിരുന്നു വെളുപ്പുനിറയെ കറുപ്പ്‌
വിരുന്നുകാരനെങ്കില്‍ ചിരിക്കുമായിരുന്നു
വെപ്പുപല്ലുകള്‍
നിശ്ചയമായും ഇളിക്കുമായിരുന്നു
പിരിവുകാരനെങ്കില്‍.
പിശാച്‌ അല്ലേയല്ല
എനിക്കയാളെ നേരത്തേയറിയാം.
ദൈവമായിരുന്നെങ്കില്‍ ഇങ്ങനെയല്ല
കണ്ടയുടനെ കെട്ടിപ്പിടിച്ച്‌ കൈകുലുക്കി...


തലമുടിയില്‍ വിരലുകള്‍ ഞെരടി
ഇയാളാരെന്ന്‌ കുഴിച്ചുനോക്കുമ്പോള്‍
ഹായ്‌ പിടികിട്ടി എന്ന്‌,
ഇതാ നാവിന്‍തുമ്പില്‍ പേരെന്ന്‌.

അറിയുമല്ലോ ഈ ഹിമമുഖം
കണ്ടിട്ടുണ്ടല്ലോ ഈ റബ്ബര്‍കണ്ണുകള്‍
ഓര്‍മ്മയുടെ പൂപ്പല്‍പ്പടവുകളില്‍
വഴുക്കുന്നല്ലോ ഈ മഞ്ഞച്ചിരി

നേരം പോകുന്നു
വാതില്‍ തുറന്നുതന്നെയിരിക്കുന്നു
കാപ്പി ചൂടാറുന്നു
കുളിമുറിയില്‍ ടാപ്പ്‌ തുറന്നുതന്നെയിരിക്കുന്നു
കതകടച്ച്‌ പുറത്തല്ല അയാള്‍, അകത്തല്ല അയാള്‍
എന്നു തിരിഞ്ഞുനോക്കുമ്പോള്‍
ഊണ്‍മേശയില്‍ തിളച്ചുമറിയുന്നുണ്ട്‌
എപ്പൊഴേ തണുത്തുപോയ കാപ്പി

ഇപ്പൊഴാണ്‌ എനിയ്ക്കയാളെ ഓര്‍മ്മവന്നത്‌.

കൂടുതല്‍ കവിതകള്‍