Manoj Kuroor
വെളിച്ചത്തിന്റെ നെറ്റിപ്പട്ടം
അന്തിയിലഴിച്ചുവച്ച്‌
ഇരുളില്‍ ഒരാന.

അകലെയിരുന്നാലും
അനക്കങ്ങള്‍ കേള്‍ക്കാം.

ചെവി നിറഞ്ഞ ആരവം
ഓര്‍മ്മയില്‍ കുത്തിയൊതുക്കുന്ന
മുളന്തോട്ടിയില്‍നിന്ന്‌
ചെറിയ ഞരക്കങ്ങള്‍.

തീവെട്ടികളില്‍നിന്ന്‌
വെളിച്ചം കോര്‍ത്തെടുത്ത്‌
തെളിഞ്ഞ കൊമ്പില്‍നിന്ന്‌
ചില ചിതറലുകള്‍.

പിരിഞ്ഞ ആള്‍ക്കൂട്ടത്തിന്റെ
ഒഴുകിത്തീരാത്ത ഓര്‍മ്മയില്‍
തുമ്പിക്കൈ തൊട്ടുതൊട്ട്‌
ഒരരുവിയുടെ പരതല്‍.

ഇരുട്ടിന്റെ ഭാണ്ഡത്തില്‍
അവന്‍ ഒരു കൈക്കുഞ്ഞ്‌.
പിളര്‍ന്നു വീഴുന്ന മരംപോലെ
നീണ്ട ഒരു കരച്ചില്‍.

ഇരുന്നു കേള്‍ക്കുന്തോറും
അതു വലുതാകുന്നു.
ഇരുളോളമാകുന്നു.