Joseph C A
ഈശ്വരപ്രഭാവത്തിലാറാടിത്തിളങ്ങേണ്ടും
ശാശ്വതബലിപീ മൊന്നിന്റെ മുന്നില്‍, രാവില്‍
ആകവേ തമസ്സില്‍ ഞാന്‍ നിന്നുപോയ് ചൈതന്യത്തിന്‍
ഭാവുകസ്ഫുലിംഗങ്ങള്‍ പാറിയില്ലവിടത്തില്‍

ജീവിതം സ്വയം നീറിയുരുകിജ്ജ്വലിച്ചെഴും
പാവനദ്യുതി വെമ്പിത്തൂവിടും മെഴുതിരി
അന്നത്തെ മഹാരാവില്‍ കണ്‍മിഴിക്കാതെ നിന്നു
അന്നതിന്‍ ധവളമാം രൂപമേയദൃശ്യമായ്

ഗന്ധബന്ധുരം ധൂമം ഹോമവേളയില്‍ നല്കും
കുന്തിരിക്കമോ തീരെ കരിയില്‍ ലയിച്ചുപോയ്
തുംഗഭക്തിതന്‍ കരം ചാര്‍ത്തിയ കുസുമങ്ങള്‍
അങ്ങിങ്ങു കിടക്കുന്നൂ ശുഷ്കിച്ചും മണംകെട്ടും

എന്തൊന്നു ചെയ്‌വൂ പൂവും ധൂമവും തിരികളും
സന്തപ്തനിവന്‍ നിശാബാധിതനുഴറുമ്പോള്‍
ലോകത്രാണാര്‍ത്ഥം തന്റെ ജീവനെയര്‍പ്പിച്ചൊരാ
പ്രേമാത്മാവാകും ക്രിസ്തുദേവന്‍തന്‍ സ്വരൂപവും
മുട്ടിനിന്നൊരാക്കടും കൂരിരുള്‍പ്പരപ്പിനാല്‍
ഒട്ടുമേ കാണാതായി, പിന്നെയെന്തുണ്ടൂ കാണ്‍മാന്‍?
അര്‍ച്ചനയ്ക്കൊരുങ്ങുമെന്‍ ഹൃദയം തുടിയ്ക്കാതെ
നിശ്ചലം നിലച്ചുപോയ് ഉള്ളറ തകര്‍ന്നോണം
കരയാന്‍ കൊതിച്ചുഞാന്‍, കണ് മോ വരണ്ടുപോയ്
സിരകള്‍ തളര്‍ന്നമ്പി എത്ര ഞാന്‍ ബലഹീനന്‍

അങ്ങനെ അന്യൂനമാമിരുള്‍ വാഴുമാ രാവില്‍
മുങ്ങി ഞാന്‍ ശൂന്യോന്മുഖമായൊരു മയക്കത്തില്‍
അതില്‍നിന്നേതോ മണിനാദം കേട്ടുണര്‍ന്നു ഞാന്‍
കുതിച്ചൂ, പുലരി ഹാ! സര്‍വ്വവും തേജോമയം.

.................................................................

ചൊല്ലിക്കേള്‍ക്കാം
ആലപിക്കുന്നത് : പി രാമന്‍

കൂടുതല്‍ കവിതകള്‍