Mohanakrishnan Kaladi
പിന്നെയും പുഴവക്ക-
ത്തെത്തിനില്‍ക്കുമ്പോഴാരോ
പൊള്ളുന്ന മണല്‍ വാരി
കണ്ണിലിട്ടതുപോലെ

കേറിനില്‍ക്കുമിപ്പാല-
മൊന്നിളകിയപോലെ
പാഞ്ഞുവന്നൊരു ചക്രം
നെഞ്ചത്തു പാളുംപോലെ

ഭയന്നു മടങ്ങുവാന്‍
തുനിയെ, തടയുന്നു
തലയ്ക്കു വെളിവില്ലാ-
തായ്പ്പോയ മരപ്പാവ.

ചീര്‍ത്തൊരു ചെകിട്ടത്ത്‌
പതിയേ തലോടിക്കൊ-
ണ്ടോര്‍ത്തെടുക്കയാണവ-
നുമിനീര്‍പ്പെരുക്കത്തില്‍;

ഉരുകും മണല്‍ക്കൂട്ടോ,
മണലത്തുരുകാത്തൊ-
രുളിതന്‍ കഥക്കെട്ടോ,
ഉദകത്തണുപ്പിറ്റോ

കൂടുതല്‍ കവിതകള്‍