Kavitha Balakrishnan
ഞാന്‍ ചിത്രം വരയ്ക്കുകയാണ്

ബസ്സു വരയ്ക്കാന്‍ വയ്യ
മലനിരകള്‍ക്കിടയിലൂടെ
അതു പോയ വഴി വരയ്ക്കാം

വഴി, തിളപ്പിച്ചെടുത്ത നൂഡില്‍ക്കൂട്ടമാണ്
അതിന് പുഴുക്കളുടെ വേവാണ്
വേവിന്റെ മണം എങ്ങനെ വരയ്ക്കും?
മൂക്കു നിവര്‍ത്തി കാണുകതന്നെയെടോ

കണ്ടതൊക്കെയും മണക്കണം
മണമുള്ളതൊക്കെയും നക്കണം
നക്കിയതൊക്കെയും ഇറക്കണം
ഇറക്കിയതു പിന്നെ തുപ്പേണ്ടിവരരുത്

ഗുല്‍മോഹര്‍ തെരുവിലെ
കറുത്ത അച്ഛന്
വെളുത്ത മകളുണ്ടായി
അവളുടെ ഉണ്ണിക്കോ
നിറമില്ലാതായി
ഇനിയെന്തു ചെയ്യും?

വെളുക്കാന്‍ തേച്ചിട്ടുണ്ട്
കാത്തിരിക്കണം

എനിയ്ക്കൊരു വഴി കാണുന്നില്ല
ഹൈവേ വരെ ഒന്നു നടന്നിട്ടുവരാം