Bindu Krishnan
ആദ്യമായി കടല്‍ കണ്ടപ്പോള്‍
നീയെന്റെ ഒക്കത്തായിരുന്നു
കുഞ്ഞുകണ്ണുകളിലേയ്ക്ക്
വലിയ കടല്‍ ഇരമ്പിക്കയറി
പുഞ്ചിരി മാഞ്ഞുപോയി
കണ്ണിറുക്കി ചെവിയടച്ച്
നീ എന്നിലമര്‍ന്നു

ആദ്യമായി മഴ കണ്ടപ്പോള്‍
നീയെന്റെ മടിയിലായിരുന്നു
കുഞ്ഞുകണ്ണുകളിലേയ്ക്ക്
ആകാശമിറങ്ങിവന്നു
തുടുത്ത വിരലുകള്‍ നീട്ടി
നീ വരവേറ്റു, തുള്ളിത്തുളുമ്പി

ആദ്യമായി നീ രണ്ടുമിഴികളില്‍
പ്രണയം കണ്ടെത്തുമ്പോള്‍
ഞാന്‍ കൂടെയുണ്ടാവില്ല
പുഞ്ചിരി മായരുത്
തുള്ളിത്തുളുമ്പരുത്
കടലിലിറങ്ങാതെ മഴ നനയാതെ
ജീവിക്കാമെന്നും വെക്കരുത്
തോണിയും കുടയും
എപ്പോഴും കരുതണമെന്നുമാത്രം