Santhosh Koramangalam
തിളയ്ക്കുന്ന രക്തം
കൊടിയാക്കിമാറ്റി
നടന്നു തീക്കനല്‍
പഥങ്ങളില്‍ ധീരം

ഇടഞ്ഞ സഹ്യന്റെ
പ്രിയപുത്രന്‍, ആര്‍ക്കും
തളയ്ക്കാനാകാത്ത
കറുത്ത യൌവ്വനം

കരുണ പൂക്കളായ്
കിളികളായ് സ്നേഹം
പുഴപോലെയകം
തെളിഞ്ഞുള്ള വാക്കും

ഇരുട്ടെത്രവട്ടം
വഴിമൂടിയിട്ടും
നെറികെട്ടോരൊക്കെ
ചെളിയെറിഞ്ഞിട്ടും

നിറകുടം തുമ്പ-
ച്ചിരിയുമായ് പുലര്‍
ലളിമ ദീപ്തമായ്
പരക്കുന്നൂ വീണ്ടും

ജ്വലിക്കും സത്യത്തിന്‍
കരുത്തുമായൊരാള്‍
വഴിതെളിച്ചെന്ന്
ഉദിക്കയായ് സൂര്യന്‍

കൂടുതല്‍ കവിതകള്‍