Mohanakrishnan. V
ആനന്ദവൃക്ഷം മുളപൊട്ടുമ്പോള്‍
ആരും ആര്‍ത്തുവിളിച്ചില്ല
ഇടിയും മിന്നലുമുണ്ടായില്ല
നക്ഷത്രങ്ങള്‍ വഴികാട്ടിയില്ല
പകലോ രാത്രിയിലോ
വെയിലത്തോ മഴയത്തോ
നേരം നോക്കാതെ അതു മുളച്ചു
ആരോ ചവുട്ടിയൊടിച്ചിട്ടു
പിന്നെയും നിവര്‍ന്നുനിന്നു
മണത്തുനടന്ന ഒരു പട്ടി
കാലുപൊക്കി മൂത്രിച്ചപ്പോഴാണ്‌
ആകെയൊന്നു നനഞ്ഞത്‌.
താനൊരടയാളമായിമാറിയെന്നു തോന്നിയത്‌
പിന്നെപ്പിന്നെ
ഒരണ്ണാന്‍ അതിന്റെ ചില്ലകളില്‍
ആരെയും കൂസാതെ ഓടിക്കളിച്ചു
ഒരു കിളി
കവരങ്ങളിലൊന്നില്‍ കൂടുവച്ചു.
കിളിക്കുഞ്ഞുങ്ങളുടെ ഒച്ചയില്‍
ഇലകള്‍ കലഹിച്ചു
ഒരു പാമ്പിഴഞ്ഞു കയറി
കിളിയൊച്ചകള്‍ വിഴുങ്ങി
ഒരു പൂച്ച അതിന്മേലുരച്ച്‌
നഖത്തിനു മൂര്‍ച്ചകൂട്ടി
ഒരാന അതിനെയാകെ
പിടിച്ചുകുലുക്കി
മഞ്ഞില്‍ കുളിര്‍ത്തു
മഴയത്തു നനഞ്ഞു
വെയിലത്തു വിയര്‍ത്തു
അങ്ങനെയൊരിക്കല്‍
അത്‌ അടിമുടി
പൂചൂടിയും നിന്നു.