Sooraja. E.M
പട്ടുനൂലിന്റെകൂടെ വാഴനാരെന്ന്‌
പരിഹസിച്ചാലും
എനിയ്ക്കേച്ചുകെട്ടണം
ശാന്തിപര്‍വ്വത്തിനപ്പുറം
ഒരസ്വസ്ഥതാപര്‍വ്വം-
മിഴികളനന്തതയിലൂന്നി
ഹൃദയം തുറന്നു ഞാന്‍
തപസ്സിരിക്കുമ്പോള്‍
ലോകത്തെമ്പാടുമുള്ള
സ്വസ്ഥതാരാഹിത്യത്തിന്റെ
തരംഗങ്ങളെന്നെ തേടിയെത്തുന്നു-
ഞാന്‍,
വലിയൊരു കാന്തമാണെന്നോ?
ഉഷ്ണംപുകയുന്ന മദ്ധ്യാഹ്നവേളയില്‍
കുന്തിരിക്കം പുകയുന്ന പ്രാര്‍ത്ഥനാവേളയില്‍
സന്ധിയ്ക്കാറുണ്ടു ഞാന്‍,
ഒരു മിന്നല്‍പ്പിണര്‍പോലെ,
കൂരിരുട്ടിന്റെ നിഴല്‍പോലെ,
അസ്വസ്ഥതയുടെ അദൃശ്യകിരണങ്ങളെ!
ഞാന്‍, ഇരുളും വെളിച്ചവും ഉള്ളിലുറയുന്ന
നക്ഷത്രയൂഥമാണെന്നോ?
ലക്ഷ്യവേധിയാം വാക്കിന്റെ
മുനയിലൊളിച്ചിരിക്കുമണുശക്തിയായ്‌
ആഡംബരത്തിന്റെ കണ്ണില്‍
മറഞ്ഞിരിക്കും ചിരിയായ്‌
എന്നിലേയ്ക്കൊഴുകിയെത്താറുണ്ട്‌
സ്വസ്ഥതയറ്റ നിമിഷത്തിന്റെ ചിറകടി...
ഞാന്‍,
പാറയിടുക്കില്‍ ചങ്ങലയ്ക്കിടപ്പെട്ട
സ്വപ്നമാണെന്നോ?