Devadevan
ക്ഷീണിച്ച എന്റെ ദേഹത്തെ
കിടക്കയില്‍ ചെരിക്കുമ്പോളൊക്കെ
നിന്നെ ഞാനറിയുന്നു.
എത്ര സ്‌നേഹത്തോടെ
നീയെന്നെ താങ്ങുന്നു.
എത്ര ആദരവോടെ
എന്റെ ഇമകള്‍ തലോടുന്നു.
എത്ര പ്രേമത്തോടെ
കണ്ണിമയ്‌ക്കാതെ എന്നെ നോക്കുന്നു!

എന്നെ ഉറക്കിയിട്ട്‌
നീയെന്റെ ഉറക്കത്തിനുള്ളില്‍വന്ന്‌
ഉണര്‍ന്നിരിക്കുമോ?
ഒരു ക്ഷണംപോലും വേര്‍പാടില്ലാത്ത
മഹാസ്‌നേഹം നിന്റെ പ്രേമം
ഞാനറിയും
കുറ്റബോധംകൊണ്ടോ മുറിവുകള്‍കൊണ്ടോ
ഞാനുറങ്ങാതെ തിരിഞ്ഞുമറിയുമ്പോള്‍
നീയെന്റെ അടുത്തുവരാറില്ല എന്നതും
എന്തുകൊണ്ടാണത്‌ എന്നതും.

ഇല്ല, അപ്പോഴും നീ
അകലെനിന്ന്‌
എന്നെ നോക്കുകതന്നെയാണ്‌
നീന്താനറിയാത്തവനെ
പുഴയില്‍ പിടിച്ചുതള്ളിയിട്ട്‌
നോക്കിനില്‍ക്കുന്ന
പരുക്കനായ നീന്തല്‍ഗുരുവിനെപ്പോലെ.

..................................................................................
തമിഴില്‍നിന്ന്‌ മൊഴിമാറ്റം: