Devathachan
കാലത്ത്‌ എണീറ്റപ്പോള്‍ത്തന്നെ
അടുത്തൂണ്‍ പറ്റാന്‍ ഇനി
ആറുകൊല്ലമാണുള്ളത്‌ എന്നു
ചിന്തിച്ചു
കുറേ വെളിച്ചം കോരി കുളിച്ചു
മുറിയിലും
അവള്‍ കോലം വരച്ച പടിക്കലും
ഇരുട്ടും വെളിച്ചവും തൊട്ടടുത്ത്‌
നിശ്ശബ്ദമായി ഇരിക്കുകയായിരുന്നു.
കൊച്ചുകൊച്ചു വെളിച്ചങ്ങള്‍കൊണ്ട്‌
പ്രാതല്‍ ഉണ്ടാക്കി, തലചീകി
നല്ലവസ്‌‌ത്രങ്ങള്‍ ധരിച്ചു.
ആരും ഫോണിലോ നേരിലോ വിളിച്ച്‌
ആശംസകള്‍ അറിയിച്ചില്ല
പിഞ്ഞിക്കിടക്കുന്ന അന്നു വിടര്‍ന്ന താമര മാതിരി
ഓഫീസില്‍നിന്നു മടങ്ങി
ബസ്സില്‍ മുമ്പിലുള്ള സീറ്റില്‍
ഇരുന്ന പെണ്‍കുട്ടി ഒന്നനങ്ങി
സ്ഥലംകൊടുത്തു
തന്റെ ഉലഞ്ഞ മുടിയില്‍
ചെറിയൊരു താമര ചൂടി.

..................................................................................
തമിഴില്‍നിന്ന്‌ മൊഴിമാറ്റം: