Yuvan. M
അറിഞ്ഞനാള്‍ മുതല്‍
എന്നുള്ളില്‍ ഉണ്ടായിരുന്ന കാക്ക
എത്തിവലിഞ്ഞ്‌ കട്ടു.
കൂട്ടത്തെ വിളിച്ചുണ്ടു.
ശവം കാമിച്ചു.
ചത്ത എലിയെ തിന്നുന്നതിനിടയ്‌ക്ക്‌
എന്നോ മരിച്ച കാരണവന്മാരുടെ രൂപമായിവന്ന്‌
പുരപ്പുറത്തുവെച്ച പിണ്ഡച്ചോറുണ്ടു.
ദൈവങ്ങളെപ്പോലും ഭയപ്പെടുത്തുന്ന ദൈവത്തെ
തോളിലേറ്റി
രാശിക്കള്ളികളില്‍ ചലിച്ചു.
കൂട്ടത്തിലൊന്നു ചത്തപ്പോള്‍
കറണ്ടുകമ്പിയിലെ ഉയര്‍ന്ന നിരയില്‍ ഇരുന്ന്‌
അലമുറയിട്ടു.
ചുമരില്‍ കയറിയ അണ്ണാനോട്‌
ഉത്സാഹത്തോടെ കളിച്ചു.
ചിറകു തളര്‍ന്ന നേരത്ത്‌
ഭാരം വലിക്കുന്ന കാളയുടെ മീതെ
യാത്രചെയ്‌തു.
കുട്ടിക്കു ചോറുകൊടുക്കാന്‍ സഹായിയായി
വിരുന്നറിയിപ്പുകാരനായി
ചിലപ്പോള്‍ സിംബലായി
ചിലപ്പോള്‍ വൃത്തികേടായി
ചിലപ്പോള്‍ തമാശയായി
ഏതുനേരത്തും
കാക്കയായി ഇരുന്നു അത്‌.

ഇന്നലെ
വെളിച്ചം തുറന്നിട്ടുമടുത്ത്‌
മെല്ലെ മൂടിയ സമയത്ത്‌
ഒടുവിലത്തെ വാക്കും
ഉണങ്ങുന്ന ക്ഷണത്തില്‍ കണ്ടു
ഇരുട്ടിന്റെ ഒരുതുള്ളി ചലിക്കുന്നത്‌
എന്നുള്ളില്‍ തുടിക്കുന്ന ജീവന്റെ
കറുത്ത തുടര്‍ച്ച പോലെ
ഛായയില്‍ കാക്കപോലെയായിരുന്നു അത്‌.
..................................................
മൊഴിമാറ്റം: ജയമോഹന്‍