Lal K
കുടത്തില്‍ സങ്കട ജലം നിറച്ചുഞാന്‍
മടങ്ങിച്ചെല്ലുന്ന വഴിക്കണ്ണുംകാത്ത-
ങ്ങിരിക്കയാണു രണ്ടനാഥജന്മങ്ങള്‍
നരച്ചപീലികള്‍ തുറിച്ചകണ്ണുകള്‍
നിറച്ചിരുട്ടിന്റെ നിഴലനക്കങ്ങള്‍

നിശ്ശബ്ദശബ്ദങ്ങളടച്ചുവെച്ചൊരു
കുടംകണക്കിരുള്‍ പടര്‍ന്നകാനനം.
അകലത്തിലേതോ ദുരന്തങ്ങള്‍,വന്യ-
മലറുന്നുണ്ടുഗ്ര മൃഗത്തിന്‍ ഭാഷയില്‍.

തനിച്ചിരിക്കുവാന്‍ ഭയന്നുകൈപിടി-
ച്ചണച്ചൊരോര്‍മ്മകള്‍ വ്യഥകളൊക്കയും
നരച്ചനെഞ്ചിന്റെ മണങ്ങളിലൊട്ടി-
പ്പിടിച്ചിരിക്കുന്നതറിഞ്ഞുഞാന്‍,കുടം-
ജലത്തിലാഴ്ത്തുമ്പോള്‍; കണക്കുകൂട്ടലില്‍-
പിഴച്ചുപോയൊരു നൃപന്റെ കൈയിലെ
കുലച്ചവില്ലൊരു കുസൃതികാട്ടുമ്പോള്‍
എനിക്കു നെഞ്ചകം തുളഞ്ഞുപോയ്:ശരം-
മരത്തില്‍ച്ചെന്നേറ്റു വിറച്ചുനില്‍ക്കുന്നു.

കൊടും പുത്രശോകം നിറച്ചൊരുകുടം
ചിതയ്ക്കുള്ളില്‍ വീണു ചിതറിടുമ്പൊളും
വഴിക്കണ്ണുംകാത്തങ്ങിരിക്കയാണാന്ധ്യം
വിധിച്ചകണ്ണുമായനാഥജന്മങ്ങള്‍.

കൂടുതല്‍ കവിതകള്‍