Siddiha. P.S
ചെകിളപ്പൂക്കള്‍
അടര്‍ത്തിയെടുത്ത
വേദനയോടെ
നീ പടിയിറങ്ങിയത്‌
ഞാനറിഞ്ഞു.

വലിച്ചടച്ച
ജനാലയില്‍
നിന്റെ വിരല്‍ ചതഞ്ഞതും
ചോര കല്ലിച്ചതും

സ്വര്‍ഗത്തെ
ഭാഗിച്ചു വില്‍ക്കുന്ന
വിശുദ്ധന്മാര്‍ക്കിടയില്‍
നീയും ഞാനും നോക്കുകുത്തികള്‍...

എനിക്ക്‌ മനസ്സിലാവാത്ത
നിന്റെ `ബ്രയില്‍ ലിപി' കളില്‍
നീ തപ്പിത്തചടഞ്ഞു
നില്‍പ്പുണ്ടാവും

എന്റെ ശ്വാസംകിട്ടാത്ത
മയില്‍പ്പീലികളും
വളപ്പൊട്ടുകളും
നിന്നെ
ചൂണ്ടയില്‍ കോര്‍ക്കുന്നുണ്ടാവും

ഇടയ്‌ക്കിടെ
ഞാനും ചോദിച്ചു പോവുന്നു
``എന്തുകൊണ്ടെന്റെ ഹൃദയമേ
നീയിനിയും കല്ലായിയില്ല''?

നീ സഞ്ചരിക്കുകയാവാം
തിരക്കു പിടിച്ച നഗരത്തിലൂടെ

ഒരു പക്ഷെ,
എഴുത്തുകള്‍
ചുവന്നപെട്ടിയില്‍
അടക്കം ചെയ്‌തിട്ടുണ്ടാവും
അല്ലെങ്കില്‍
രക്തത്തില്‍ കുതിര്‍ന്ന്‌
ഹൃദയത്തില്‍ തന്നെ
കിടപ്പുണ്ടാവും

നീയവയെ
`അബോര്‍ഷന്‍' ചെയ്‌തില്ലല്ലോ?