K.A.Jayaseelan
ആ മഹാസത്വനോടൊന്നായ്‌
നിന്നെങ്കിലണുവായ ഞാന്‍,
കഴിഞ്ഞേനേ എനിക്കെന്റെ
ഞരമ്പിന്‍ പടലത്തിനെ
പ്രസരിപ്പിച്ചു ജീവന്റെ-
യശേഷാവസഥങ്ങളില്‍
അറിഞ്ഞുകൊള്ളുവാന്‍ 'ഞാനാ'യ്‌
എല്ലാ ദുഃഖസുഖങ്ങളും.

പുരാസ്ഥിതിയറിഞ്ഞേനേ-
നിന്നെ നുള്ളുന്ന മാത്രയില്‍
എനിക്കു വേദനിക്കുന്ന
കാലം- വേദനയിങ്ങനെ
മുറിഞ്ഞുപോവതിന്‍ മുമ്പേ
പരകോടി ദളങ്ങളായ്‌.

ഞാനാണെറുമ്പുകള്‍ മെല്ലെ
പ്രാണന്‍ നുള്ളിക്കളഞ്ഞിടും
ഗൗളിക്കു;ഞ്ഞീ സുദിനമെന്‍
വേദനാഘോഷയാത്രയാം.
എന്നെപ്പൊക്കിക്കഴിഞ്ഞല്ലോ
ജീവനുള്ള പതാകയായ്‌!
അഹേതുകം വീതബന്ധം
എന്റെയേകാന്ത പീഡനം
ഗോപിക്കുവാന്‍ ശ്രമിക്കായ്‌ക
ധാര്‍മ്മികാവരണങ്ങളാല്‍;
നിറം പിടിപ്പിച്ചിടായ്‌ക
പാരത്രികപ്രതീക്ഷയാല്‍.