Hasan
കണ്ടിട്ട് ഇത്ര നാളായിട്ടും
നീ എന്നെ മറന്നിട്ടില്ല.
അല്ലേ.
ബിയറിന്റെ നുരകളില്‍
പതഞ്ഞലഞ്ഞു പോയിട്ടും
ഊതിയൂതി നീയെന്നെ തെളിയിച്ചെടുത്തു.
നിന്നെ മറന്ന്
നഗ്നനായി കിടന്നുറങ്ങിയപ്പോഴും
വന്നു പുതപ്പിച്ചു.
അറിയാം,
എന്റെ നീല ഞരമ്പുകളിലേയ്ക്കു തന്നെയായിരിക്കും
നീയിത്തവണയും ഉറ്റുനോക്കിയിട്ടുണ്ടാവുക.
ഞാനാരാണു നിനക്ക്,
നിന്റെ മയക്കങ്ങളിലേക്കിഴഞ്ഞു വന്ന പാമ്പിനെ
പ്രേമത്തിന്റെ കൊടും വിഷത്താല്‍ തളര്‍ത്തിയ
അബൂബക്കര്‍ സിദ്ദീഖോ?

പറ.
കാലമെത്ര കഴിഞ്ഞിട്ടും
എന്നെ തേടി നീ വരുന്നു.

സിനിമാശാലകളില്‍
പബ്ബിലെ നീല വെളിച്ചത്തില്‍
ദൈവ നിഷേധിയുടെ
വേഗതയേറിയ ഉറക്കത്തില്‍
കത്തിപ്പോയ കെട്ടിടങ്ങള്‍ക്കു മുന്നിലൂടെയുള്ള
സ്വപ്നാടനത്തില്‍
തണുപ്പിന്റെ വെളുത്ത ഗുഹകളില്‍

പ്രവാചകാ,
നിന്റെ ഓര്‍മ്മകള്‍ നശിച്ചു പോകട്ടെ.

ഏതു നിയോഗത്തെക്കുറിച്ചു സംസാരിക്കാനാണു
ഇപ്പൊഴീ വരവ്.
എന്തു സഹായമാണു എന്നില്‍ നിന്നു
നീ പ്രതീക്ഷിക്കുന്നത്.
നിനക്കു വേണ്ടി യുദ്ധം ചെയ്യാന്‍ ഞാനില്ല.
എനിക്കു വേണ്ടിപ്പോലും.

വേണമെങ്കില്‍ നിന്റെയീ
ജട പിടിച്ച മുടി
എണ്ണയിട്ടു ചീകിത്തരാം.
കക്ഷങ്ങളിലേയും ഗുഹ്യ ഭാഗത്തെയും
രോമം വൃത്തിയാക്കിത്തരാം.
ഇളം ചൂടു വെള്ളത്തില്‍
നന്നായി കുളിപ്പിച്ചു തുവര്‍ത്തിത്തരാം.
വേറൊന്നും എന്നോടു ചോദിക്കരുത്.


ഒരു കനത്ത വെള്ളിയാഴ്ചയില്‍
ജുമുആ നമസ്ക്കാരം കഴിഞ്ഞ്
തന്റെ പിതാവിന്റെ മീസാന്‍ കല്ലുകളില്‍ അമര്‍ത്തി മുത്തി
ഉജാലയിട്ട കുപ്പായത്തില്‍ കണ്ണീരിന്റെ കറ വീഴ്ത്തി
ഇടം നെഞ്ചില്‍ കയ്യമര്‍ത്തി
വീട്ടിലേക്കു എകാന്തനായി നടന്നു പോകുന്ന
എന്റെ ഉപ്പ അറിയുന്നുണ്ടാകുമോ

ഈ വിചിത്രമായ നഗരത്തില്‍ വെച്ച്
ഈ മകന്‍ പ്രവാചകനെ കണ്ടതും
കെട്ടിപ്പിടിച്ചുറങ്ങിയതും
അവന്റെ ചുവന്ന ചുണ്ടുകളില്‍
മുത്തം നല്‍കി യാത്രയാക്കിയതും.