Anoop chandran
ഞാനിവിടെയുണ്ട്
രണ്ടാമത്തെ ഇടതുതിരിഞ്ഞ്
കച്ഛറോഡിലൂടെ നേരെവന്ന്
വണ്ടികളുടെ അവയവങ്ങള്‍
മുറിച്ചുമാറ്റിവില്‍ക്കുന്ന
അറവുശാലക്കപ്പുറം
പുരാതന നീല മെര്‍സിഡസ്സ് ബെന്‍സിനെ
ചുറ്റിപ്പറ്റി ഉണ്ടാകും


നിങ്ങള്‍ ചിരിക്കും
എന്റെ പേരിലെ ഗാന്ധി കേള്‍ക്കുമ്പോള്‍
ഒക്ടോബര്‍ രണ്ടിനു
പോര്‍ബന്ധറില്‍ ജനിച്ച
ഹിന്ദുകുട്ടികളെല്ലാം
ഗാന്ധിയായി മുണ്ഡനം ചെയ്യപ്പെട്ടു
എത്ര ഗാന്ധികള്‍ കൊള്ളക്കാരായി
പിന്‍പുകളായി
ഹിന്ദുവാദികളായി
തെമ്മാടികളായി


നോക്കൂ
എന്റെ ശരീരം മദ്യക്കുപ്പികള്‍
അടക്കിവെച്ച അലമാരയാണ്
ഓള്‍ഡ് കാസ്ക്കിന്റെ കുപ്പി
ഗാന്ധിത്തലയെ ഓര്‍മ്മിപ്പിക്കും
അരയില്‍ വെക്കുന്ന ഏതു കുപ്പിയും

കുഞ്ഞിനെപ്പോലെ പിടക്കും



എത്രകുഞ്ഞുങ്ങളുടെ
കഴുത്തു ഞെരിച്ചു കാണണം
പിന്നെ തിരിച്ചു പോയിട്ടില്ല


നാടിപ്പോള്‍
എളുപ്പത്തിലുടയാവുന്ന
കുത്തിതറക്കാവുന്ന
വലിയ കുപ്പിപോലെ
പൊടിപിടിച്ചു കിടക്കുന്നു

ബന്ധുക്കളായി ആരുമില്ലാത്തത്

ഭാഗ്യമായി
അവര്‍ക്കായെങ്കിലും അവിടേക്ക് ‍

പോകേണ്ടിവരുമായിരുന്നു


നിങ്ങള്‍ക്കറിയാമോ
മദ്യത്തിന്റെ ചെറു ഗുദാമാണു ഞാനെങ്കിലും
തുള്ളിപോലും രുചിച്ചിട്ടില്ല
ആ ഓള്‍ഡ് കാസ്ക്ക് തലയന്‍
ശാസിച്ചുകൊണ്ടേയിരിക്കും
വടികൊണ്ട്
വേദനിപ്പിക്കാതെ അടിക്കും
ഒറ്റജീവിതത്തിനു കൂട്ടാകും
പിന്നെയും
എന്തൊക്കെയോ പറയും
ദാഹത്തോടെ‍ കേള്‍ക്കും
കേട്ടാലും ഇല്ലെങ്കിലും
പറഞ്ഞുപറഞ്ഞു

വീണ്ടും നിറയും



ആളുകള്‍
എന്നെ ഡോക്ടറെന്നും വിളിക്കും
എത്ര രോഗികളെ ചികിത്സിച്ചിരിക്കുന്നു
മദ്യം സിദ്ധൊഷധമാണെന്നവര്‍ കൃതാര്‍ത്ഥരാകും


മൊബൈല്‍ ഫോണില്‍
എന്നെ
‘ഡോക്ടര്‍ ഗാന്ധി‘ യായി
ചേര്‍ത്തോളൂ
അതാണോര്‍ക്കാനെളുപ്പം