Uma Rajeev
ഞാനെറിഞ്ഞ സ്നേഹ വിത്തുകള്‍
നിന്റെ കണക്കു പുസ്തകത്തില്
ബാക്കിയാക്കിയത്‌
നഷ്ടത്തിന്റെ ഒരു വിളവുകാലം

ചോദ്യങ്ങള്‍ മുളച്ചു പൊങ്ങിയത്
സംശയത്തിന്റെ നിറം വയ്പ്പിക്കുന്ന
ഞാവല്‍ കുലകളുമായി

വിശ്വാസം , തുപ്പാനും ഇറക്കാനും
കഴിയാത്ത നെല്ലിക്കകളെ തന്നു
സ്വപ്‌നങ്ങള്‍ കല്ലിടുക്കില്‍ വീണു
അത്ഭുതങ്ങള്‍ക്കൊപ്പം കിളിര്‍ക്കാന്‍ മോഹിച്ചു

എന്റെ പ്രണയം മഴയായും
നിന്റെ പ്രണയം സൂര്യനായും
ഒരേ സമയം മനസിന്റെ
താഴ്വരകളെ തഴുകിയിട്ടും

എന്തെ നിഷ്കളങ്കതയുടെ
പ്രാവുകള്‍ കൊക്കുരുമ്മാതെ,
കാപട്യത്തിന്റെ കുറുക്കന്മാരുടെ
ജാരസങ്കേതങ്ങളായി..?