Smitha Meenakshi
തനിച്ചാണുറക്കം
കിഴക്കിന്റെയുച്ചിയില്‍
വെളിച്ചം ചികഞ്ഞാ 
കിളിക്കൂട്ടമെത്തി
ചിരിച്ചുണര്‍ത്തും വരെ.
 
തനിച്ചാണിറക്കം
കിനാവിന്റെ തോണിയില്‍
ഇടംകൈ വലംകൈ മാറി മാറി
തുഴഞ്ഞാ വിരല്‍ത്തുമ്പിലൊ
ന്നെത്തിത്തൊടും വരെ.
 
തനിച്ചേ നടത്തം
തൊടിയിലെ ദൂരങ്ങള്‍
വിറയ്ക്കും പദങ്ങളാലെണ്ണിയെണ്ണി
ക്കടന്നാ മാഞ്ചുവട്ടില്‍
ക്കിതച്ചിരിക്കും വരെ.
 
തനിച്ചാണിരുത്തം
പാതികണ്ണടച്ചീ പകലിന്റെ 
സൂചിയില്‍ നൂല്‍ 
കോര്‍ത്തുകോര്‍ത്തിരുട്ടിന്‍ 
തിരശ്ശീലചേര്‍ത്തു തുന്നും വരെ.
 
തനിച്ചേ മടക്കം,
ഇരുള്‍വീണ പാതയി-
ലിനിവേണ്ട യാത്രയീ
മണ്ണിലേ,യ്ക്കൊന്നു നീ
പോരികെന്നാരോ
കരംനീട്ടി പേരുചൊല്ലും വരെ.