Anilkumar. T.P
മറന്നുവോ പൊട്ടനെപ്പോല്‍
നോക്കുന്നല്ലോ
നീ നിത്യം നടന്ന വഴിയിത്‌
കടപ്ലാവ്‌ ചിരിച്ചു

കത്തും പച്ചത്തിരികള്‍
അണയാതെനോക്കി ഇലകള്‍
കൊമ്പില്‍, ഊരുതെണ്ടി മടങ്ങിയ കാക്ക
യാത്രയില്‍ കണ്ടതെല്ലാം കുടഞ്ഞെറിഞ്ഞു
കണ്ണിലുണ്ടപ്പൊഴും ഭയമതിന്‌

ഏറെ മാറിയിട്ടുണ്ടോ എന്റെ മണം
കശുമാവ്‌ പൂങ്കുല പുറത്തിട്ടു
പഴയ ചങ്ങാതിയെക്കണ്ട മോദത്താല്‍
തളിരുകള്‍ ചുവന്നു

ആരും വരാറില്ലാന കളിക്കാന്‍
ചോട്ടിലിരുന്ന്‌ കളി പറയാന്‍
കൊമ്പിലാരോ കുരുക്കിയ കയര്‍ത്തുമ്പ്‌
അറ്റ താലിച്ചരടുപോല്‍ ദ്രവിച്ചു
ഇലകളില്‍ കുരുങ്ങിക്കിടന്നു കരച്ചില്‍

മീന്‍ വറ്റി
നീര്‍ക്കിളികളും പോയി
നെടുവീര്‍പ്പിട്ടു തെങ്ങിന്‍പാലം
തോട്ടിന്‍കരയില്‍ മുടന്തി
കുരുടന്‍ ചൂണ്ടക്കാരന്‍

വഴിയെല്ലാം പുല്ലുമൂടിപ്പോയ്‌
പൊത്തുകള്‍ക്കുള്ളിലാണ്‌ ജീവിതം
ആര്‍ക്കും വേണ്ടെങ്കില്‍
ഞങ്ങളെന്തിനീ വേഷം കെട്ടണം
സങ്കടപ്പെട്ടൂ ചെടികള്‍
പൂക്കള്‍ ചുരുങ്ങി തണ്ടിലേശ്ലു തിരിച്ചുപോയ്‌

ഉറങ്ങാന്‍ കിടപ്പോള്‍
ഉത്തരത്തിലെ പല്ലി പറഞ്ഞു
പുറത്തെടുക്കേണ്ട
നിന്റെ ചെണ്ടയും ഇലത്താളവും ആരവങ്ങളും
പുലര്‍കാലമെത്തും മുമ്പുണര്‍ത്താം
കെട്ടും കിടക്കയുമായ്‌ പുഴ കടന്നോളൂ