Nazeer Kadikkadu
എല്ലാ വൈകുന്നേരവും
ഇതു തന്നെയാണു ചെയ്യുന്നത്

ഇന്നലെ ഇന്നലെയുടെ ഇന്നലെ
എന്തായിരുന്നു എങ്ങിനെയായിരുന്നുവെന്നു
സംശയമാകുന്നു
വെള്ളയില്‍ വരയുള്ള ഇതേ കുപ്പായമായിരുന്നോ
മങ്ങിയ വെയിലില്‍ നിഴലിനിത്ര കറുപ്പായിരുന്നോ

ഇന്നലെയോ ഇന്നലെയുടെ ഇന്നലെയോ
ചെരുപ്പിന്റെ വള്ളി പൊട്ടിയിരുന്നു
നടത്തത്തിലേക്കു ജാള്യത ചാടിക്കടിച്ചിരുന്നു
വിഷനായ്ക്കളെക്കുറിച്ച് എന്തോ വിചാരിച്ചിരുന്നു
ഇല്ല
കാലിലിപ്പോള്‍ ചെരുപ്പ് ആലോചിച്ചുറപ്പിച്ച മട്ടിലാണ്
നടപ്പിനോടു ഒപ്പത്തിനൊപ്പം പൊരുതുകയാണ്

എല്ലാ വൈകുന്നേരവും
ഇതു തന്നെയാണു ചെയ്യുന്നത്
വീടെത്തുമ്പോള്‍ വാച്ചിലേക്കൊന്നു നോക്കുന്നു
എന്തിനാണിപ്പോള്‍ സമയമെന്നു ചിരി വരുന്നു
ചവിട്ടുപടിയില്‍ കാലും ചെരുപ്പുമൊന്നിച്ചു കുടയുന്നു
എന്താണിപ്പോള്‍ ഉപേക്ഷിക്കുവാനെന്നു മടി കയറുന്നു
രാവിലെയിറങ്ങുമ്പോള്‍ പെയ്യാന്‍ നിന്ന മഴ കൂടെക്കയറുന്നു

കുടയെടുത്തിരുന്നോ മറ്റെങ്ങോ മറന്നുവെച്ചിരുന്നോ
ഇന്നലെയോ ഇന്നലെയുടെ ഇന്നലെയോ വൈകുന്നേരം
മഴ വന്നോ പെയ്തോ തണുത്തോ
സംശയമാകുന്നു
കുപ്പായകുടുക്കുകളഴിക്കുമ്പോള്‍ കണ്ണാടിയില്‍
മുഖം ഇത്ര ഇരുണ്ടിരുന്നോ
ഇടതുതോളില്‍ വേദനയിരുന്നു പേടിപ്പിച്ചിരുന്നോ
ജനല്‍ തുറന്നിരുന്നോ അടച്ചിരുന്നോ

എല്ലാ വൈകുന്നേരവും
ഇതു തന്നെയാണു ചെയ്യുന്നത്
പെട്ടെന്നു രാത്രി വന്നു അരുകിലിരിക്കും
എന്തെങ്കിലും മിണ്ടിപ്പറയാമെന്നു എല്ലാം മായ്ചുകളയും