Swapna Nair

ഏകാന്തതയുടെ ചതുരക്കള്ളികളില്‍
വേദന തിന്നു വിശ്രമിച്ചും
ഓര്‍മ്മകള്‍ അയവിറക്കിയും
ഒരു ജീവപര്യന്തം

ഉള്ളിലെ നല്ലതെല്ലാം
ചിതലെടുത്തിട്ടും
പുറന്തോടിനെ പുറംതള്ളി
മരണം

കണ്ണിലേയ്ക്കിറങ്ങുന്ന
ഭ്രാന്തന്‍ നോവിനെ
പാട്ട കൊട്ടിയോടിച്ചും
പഴി പറഞ്ഞും
ജീവിതം പനിച്ചുകിടന്നു

ഉറ്റവര്‍ ഉപേക്ഷിച്ചിട്ടും
ഒറ്റയ്ക്കായിട്ടും
തളരാതെ പൊരുതിനിന്നൊരാശ
ബാക്കിയായ ജീവിതം
തിന്നുതീര്‍ത്തു.